شعر فارسی آیات غمزه

تفاوتی است بین فعل [مُرد] با [شهید شد]

محمد خادم — Mon, 06 Apr 2026 15:02:00 GMT

پس از شنیدن خبر شهادت رفیق کربلایی ام شهید علیرضا داوری
که هیچ از پیکرش نماند

تفاوتی است بین فعل [مُرد] با [شهید شد]
خبر رسید ناگهان رفیق ما شهید شد

موبایل زنگ خورد و مجتبایِ بغض کرده گفت
علیرضا ، علیرضا ،علیرضا شهید شد

سؤال کرد همسرم . خبر سکوت کرده بود.
همین که خواستم بگویمش،صدا شهید شد

علیرضا که چند هفته پیش شام دادمان
همان که عید بُردمان به کربلا شهید شد

نگفته بودم او چقدر زیر قُبه گریه کرد؟
گرفت حاجت خود آخر از خدا شهید شد

حسین جان،حسین جان،حسین جان، حسین جان
چقدر گفت و گفت و گفت و گفت ...تا شهید شد

و همسرم به گریه گفت: وای او دو بچه داشت
و همسرم سؤال کرد کِی؟ کجا ؟ شهید شد

علیرضا همان سحر که منتشر شد آن خبر
امام را زدند و او به اقتدا شهید شد

اگر به داغ جانگداز آن امام دق نکرد
به قاه قاه بی حیای اشقیا شهید شد

کنار حجله اش ولی دو بچه گرم بازی اند
چقدر کوچه درک این دقیقه را شهید شد

تفاوتی که بین زندگی ما و مرگ اوست
تفاوتی است بین فعل [مُرد] با [شهید شد]

خیابان خیابان خیابان خیابان

محمد خادم — Sat, 21 Mar 2026 14:04:00 GMT

کجا هم قدم می شوم با شهیدان ؟
خیابان خیابان خیابان خیابان

چه در دست داریم ؟تسبیح و پرچم
چه ذکری به لب هاست؟ ایران و ایران ..

بیا و در این جمعیت بندگی کن
که با ماست دست خداوند رحمان..

به مسجد بگو هر چه دارد بیارد
که در شهر سنگر گرفته ست ایمان

به مسجد بگو که دو گل دسته ی او
دو موشک شود مثل سجیل و رضوان

خوشا خط دودِ دویده به شب ها
که بر خِطه ی کفر شد خط بطلان

از آن لحظه شد زنده تر مکتب ما
که کشتید ما را دبستان دبستان

چه شب های قدریست هر سمت رفتم
شهیدان شهیدان شهیدان شهیدان

از خاک دشمن بوی الرحمن بلند است

محمد خادم — Wed, 02 Oct 2024 01:19:00 GMT

اول به هم از مشکلات راه گفتیم
پس راه افتادیم و یا فتاح گفتیم

از خاک دشمن بوی الرحمن بلند است
این را به نقل از موشکی آگاه گفتیم

آتشفشانی را که می‌بینند امروز
بغضی است که ما سالها با چاه گفتیم

گفتی که باید استقامت کرد، کردیم
فرمان تبیین دادی از مصباح گفتیم

ای کاش تهرانی مقدم درس مان بود
این درد با استاد دانشگاه گفتیم

ما حرفهامان سرعت صوتش زیاد است
چیزی که باید گفت را کوتاه گفتیم

شال سبزش سهم جنگل شد، سیادت را ببین

محمد خادم — Sat, 25 May 2024 21:26:00 GMT

از امامِ خود شهادت خواست ،حاجت را ببین
حاجتش هم داده شد، راه شهادت را ببین

خاکِ مردمدار بودن بر عبایش می‌نشست
شال سبزش سهم جنگل شد، سیادت را ببین

بوسه ای از حاج قاسم داشت بر پیشانی اش
همسفر شد با همان بوسه، رفاقت را ببین

ما هیاهوها ی ناکارآمد این جا مانده‌ایم
آن سکوت اهل شهادت بود، قسمت را ببین

ای دلم! بازارهای بی‌شهادت را نگاه
خودفروشی را نظر کن ،اُفت قیمت را ببین

آتش از عشق حسین و جان از ابراهیم هاست
آه، خاکستر شدن از این حرارت را ببین

در خبر آمد که صاحب دولتی پرواز کرد
دفن شد پایین ِ پای دوست، دولت را ببین

شهادت گم نخواهد کرد سنگرهای عاشق را

محمد خادم — Thu, 03 Dec 2020 13:28:00 GMT

برای شهید محسن فخری زاده

شهادت را به نام کوچکش هر شب صدا کردی
تو که هر روز و هر جا زندگی هایی بنا کردی

شهادت قاب عکسی روی دیوار اتاقت بود
همان که هر سحر با خنده هایش گریه ها کردی

عبادت در عبادت در عبادت بندگی بودی
اگر گاهی کتابت بسته شد، سجاده وا کردی

دلت میخواست جنگیدن کنار حاج قاسم را
ولی در دفترت ماندی و دینت را ادا کردی

_شهادت گم نخواهد کرد سنگرهای عاشق را_
به این امّید عمری، عشق بازی در خفا کردی

تمام روزهایت رازهای سر به مهری بود
که با خون خودت آن رازها را بر ملا کردی

شگفتا زخمهای نانجیبی از خودی خوردی
شکایت هات را از بی خودی ها با خدا کردی

سرِ تنهایی ات را کوه بر دامن گرفت آخر
کجا اینقدر غربت در مسیرت دست و پا کردی

درختا از تنت یک سیب سرخ بی گناه افتاد
به فکر شعر گفتن بودم از دستم سلاح افتاد

به شیشه های اتاقم دوباره "ها" کردم

محمد خادم — Tue, 29 Oct 2019 16:05:00 GMT

به شیشه های اتاقم دوباره "ها" کردم
و از نوشتن اسمت بر آن حیا کردم

به روی شیشه کشیدم شبیه یک گنبد
به پای شیشه نشستم رضا رضا کردم

در این اتاق که از هر طرف به دیوار است
تو را برای رهایی خود صدا کردم

آهای ضامن هفت آسمان! مرا دریاب
که من فقط به هوای تو بال وا کردم

همین که بوی تو پیچیده در نفسهایم
به پر کشیدنِ در خویش اکتفا کردم

نگاه کردم و بر شیشه جای گنبد نیست
به شیشه های اتاقم دوباره ها کردم

منبع:
صفحه ی شخصی شاعر در انیستاگرام:
https://www.instagram.com/p/B4LDrSTp-x_/

پدرم روضه خوان نبود ولی...

محمد خادم — Sun, 23 Sep 2018 20:18:00 GMT

دست هایم به زخم عادت داشت
و به دست پدر شباهت داشت

دست بابا اگرچه خالی بود
قدر یک آسمان سخاوت داشت

دشت بود و چقدر آرامش
کوه بود و چقدر هیبت داشت

پدرم روضه خوان نبود ولی
در دلش روضه بی نهایت داشت

تا صدایی نگفته بود حسین
بغض او نایِ استقامت داشت

خانه از چشم او‌حسینیه بود
خانه با اشک او طراوت داشت

مشقِ نام حسین بود و حسین
هر چه پیشانی پدر خط داشت

از صفحه ی شاعر در اینستاگرام:
https://www.instagram.com/p/BoFBH-QhawE/?taken-by=m.khadem2222